القندوزي ( مترجم : محمد على شاه محمدى )
50
ينابيع المودة لذوي القربى ( على و شكوه غدير بر فراز وحى و رسالت ) ( فارسي )
چون معصوم بودهاند ، پس نزديكترين كس به خدا و رسول خدا كسانيند كه در اثر عدم ابتلا به پليديها ، مرتكب گناه ، خطا ، انحراف ، اشتباه و كجانديشى نشدهاند و اگر قبول كنيم كه بين هر نائب و منوب عنه با در نظرداشتن مسئوليتها بطور نسبى و در حد امكان بايد نوعى سنخيت و همگونى و همفكرى باشد ، نتيجه مىگيريم كه هر كس در اثر پاكى به خدا و رسولش نزديكتر است ، محبت ، مودت ، اطاعت و ولايتش بر مسلمين واجبتر است . ) « 1 » سپس شيخ قندوزى ادامه مىدهد زيرا كه خداوند آيه شريفه « تطهير » را با كلمه شريفه « إنّما » كه حاكى از حصر اراده خداوند ، مبنى بر تطهير آن بزرگواران است ، ابتداء كرده است ، و اين حصر ارادهى خود ، مبنى بر تطهير آنان را با « مفعول مطلق » ، يعنى كلمه شريفه « تطهيرا » تأكيد نموده است : محبت اهل بيت متوقف بر معرفت فضائل آنان است و چون مودت نسبت باهل بيت ، از طريق تحقيق و بينش خردمندانه بر معرفت و شناخت فضائل آنان متوقف است ، و شناختن فضائل و مناقب ، نيز متوقف بر مطالعه كتب تفسيرى و احاديث مورد اعتماد ، بين اهل سنت و جماعت ، - يعنى كتابهاى معروف به « صحاح سته از بخارى ، مسلم ، نسائى ، ترمذى و ابو داود » است ، و همه با محدثين متأخر اتفاق نظر دارند ، و ششمين صحيح از صحاح سته ، « سنن ابن ماجه ، دارمى ، يا موطا ، ابن مالك » مىباشد ، ( با اختلافاتى كه هست ) ، بسيارى از محدثين ، مناقب اهل بيت را در كتابهاى معتبر خود جمعآورى كردهاند . از جمله « احمد ابن حنبل و نسائى » كه كتابهاى خود را « مناقب » ناميدهاند و ابو نعيم اصفهانى در « ما نزل من القرآن فى مناقب أهل بيت » و « شيخ محمد ابراهيم جوينى شافعى خراسانى » در « فرائد السمطين فى فضائل المرتضى و الزهرا و السبطين » و « على بن عمر الدار قطنى » در « مسند فاطمه » و « ابو المؤيد
--> ( 1 ) - مترجم .